Mykonos – wyspa wiatraków, luksusu i niezapomnianej atmosfery

Cyklady od lat stanowią wizytówkę greckiego archipelagu, ale jest jedna wyspa, która wyróżnia się na tle pozostałych absolutnie wyjątkowym charakterem, niewymuszoną elegancją oraz legendarnym już życiem nocnym. Mykonos, powszechnie znana jako Wyspa Wiatraków, to miejsce, gdzie tradycyjna grecka architektura o śnieżnobiałych ścianach i błękitnych okiennicach spotyka się z najwyższym światowym luksusem, ekskluzywnymi wyznacznikami stylu życia i atmosferą niekończącej się zabawy. Każdego roku ten niewielki skrawek lądu na Morzu Egejskim przyciąga gwiazdy światowego formatu, influencerów, żeglarzy, miłośników sztuki oraz podróżników poszukujących niesamowitych widoków i niepowtarzalnego klimatu.

Choć Mykonos kojarzy się przede wszystkim z luksusowymi jachtami, prywatnymi basenami zawieszonymi nad przepaścią i klubami plażowymi, w których muzyka nie milknie do świtu, wyspa ta posiada również drugie, niezwykle czarujące oblicze. To kraina wąskich, labiryntowych uliczek wybrukowanych kamieniem, tradycyjnych kapliczek o czerwonych i niebieskich kopułach, spektakularnych zachodów słońca oraz bogatej historii zakorzenionej w greckiej mitologii. W tym wyczerpującym przewodniku zabierzemy Cię w szczegółową podróż po najwspanialszych zakątkach Mykonos. Dowiesz się, co warto zobaczyć, jak poczuć autentyczną atmosferę wyspy, gdzie szukać najpiękniejszych plaż oraz jak zaplanować wyjazd, by na zawsze zachować go w pamięci.

Mitologiczne korzenie i historia greckiej perełki

Aby w pełni zrozumieć ducha Mykonos, warto cofnąć się w czasie i spojrzeć na wyspę przez pryzmat bogatej historii i mitologii. Według mitologii greckiej nazwa wyspy pochodzi od imienia jej pierwszego władcy, Mykonosa, który według podań był synem lub wnukiem boga światła i muzyki, Appolona. Jednak najbardziej znana legenda mitologiczna wiąże powstanie wyspy z wielką gigantomachią – monumentalną bitwą pomiędzy bogami olimpijskimi a potężnymi Gigantami. To właśnie na terenie dzisiejszej Mykonos potężny Herakles miał pokonać i zgładzić niesfornych Gigantów. Według podań gigantyczne skały i charakterystyczne, poszarpane formacje kamienne wyspy to nic innego jak skamieniałe ciała pokonanych mitycznych stwórców, rzucone w morze przez syna Zeusa.

W rzeczywistości historycznej historia Mykonos była równie burzliwa co jej mitologiczne legendy. Z racji swojego strategicznego położenia w samym sercu Cyklad, wyspa przechodziła z rąk do rąk różnych potęg morskich i handlowych. Zamieszkiwana w starożytności przez Jonów, w późniejszych wiekach znajdowała się pod wpływami Imperium Rzymskiego, Bizancjum, a od XIII wieku dostała się pod panowanie Republiki Weneckiej. To właśnie okres wenecki wywarł ogromny wpływ na architekturę i układ urbanistyczny głównych osad na wyspie, co do dziś można podziwiać w słynnej dzielnicy Mała Wenecja.

W XVII i XVIII wieku Mykonos stała się ważnym ośrodkiem żeglarskim i handlowym, a jej mieszkańcy zasłynęli ze świetnych umiejętności morskich. W tym okresie na wyspie pojawiło się również wielu piratów, co wymusiło na lokalnej społeczności specyficzne budownictwo miejskie. Uliczki projektowano jako skomplikowany, wąski labirynt bez wyraźnego wyjścia, mający na celu zdezorientowanie najeźdźców i utrudnienie im ucieczki. Pod koniec XIX i na początku XX wieku, po upadku handlu morskiego i otwarciu Kanału Korynckiego, wyspa przeszła okres kryzysu gospodarczego. Przełom nastąpił jednak w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku, kiedy to wyspę odkryli artyści, intelektualiści oraz światowe elity. Odtąd Mykonos z cichej, rybackiej osady przeobraziła się w światową stolicę turystyki premium.

Chora – urzekające serce wyspy i jej labirynty

Chora, znana również po prostu jako Miasto Mykonos, to stolica i największa osada na wyspie. To właśnie tutaj koncentruje się życiowe tętno Mykonos i to stąd większość podróżnych rozpoczyna swoją przygodę. Spacer po Chorze to doświadczenie, które pobudza wszystkie zmysły. Śnieżnobiałe ściany budynków, pomalowane na jasny odcień bieli kalkowej, idealnie kontrastują z intensywnie niebieskimi, czerwonymi lub zielonymi drzwiami, okiennicami i drewnianymi balkonami.

Jedną z największych osobliwości architektonicznych Chory jest brak tradycyjnych nazw ulic na większości obszaru starego miasta. Mieszkańcy i turyści poruszają się, orientując się według charakterystycznych punktów, placów czy sklepu. Każdy zakręt w wąskich uliczkach ujawnia nowe, zachwycające widoki: malutki plac z cień dającym drzewem bugenwilii o fioletowych kwiatach, niepozorną artystyczną galerię, luksusowy butik modowy z odzieżą od znanych projektantów czy urokliwą taweirnę serwującą świeże owoce morza.

Warto powoli gubić się w tym labiryncie, ponieważ odkrywanie bezimiennych zaułków ma niesamowity urok. Posadzki uliczek pokryte są płaskimi kamieniami połączonymi jasnym fugowaniem, co dodaje całej przestrzeni czystości i malarskiego wyrazu. W godzinach porannych Chora jest cicha, spokojna i senna – to doskonały moment na fotografowanie i obserwowanie lokalnych mieszkańców przygotowujących się do dnia. Z kolei po zmroku miasto całkowicie zmienia swoje oblicze: włącza się dyskretne oświetlenie, z restauracji dobiegają zapachy śródziemnomorskiej kuchni, a uliczki wypełniają się elegancko ubranam tłumem poszukującym rozrywki na najwyższym poziomie.

Wiatraki w Kato Mili – ponadczasowy symbol Mykonos

Nie da się myśleć o Mykonos bez przywołania przed oczy obrazu charakterystycznych, krytych strzechą wiatraków, górujących nad morskim brzegiem. Wiatraki w Kato Mili to absolutny symbol wyspy, pojawiający się na niemal każdej pocztówce i w materiałach promocyjnych Grecji.

Zostały one wzniesione przez Wenecjan już w XVI wieku i służyły mieszkańcom przez kolejne stulecia do mielenia zboża, głównie pszenicy i jęczmienia, sprowadzanego z okolicznych obszarów. Ich usytuowanie nie było przypadkowe – wzgórze w Kato Mili, położone tuż przy brzegu morza, na południe od dzielnicy Mała Wenecja, charakteryzuje się stałymi i silnymi wiatrami północnymi, zwanymi Meltemi. Wiatry te wieją z dużą siłą przez większość okresu letniego, stanowiąc naturalną siłę napędową dla ciężkich mechanizmów młyńskich.

Z kilkunastu zachowanych na całej wyspie wiatraków, zespół w Kato Mili liczy obecnie siedmian imponujących budowli usytuowanych w jednym rzędzie. Ich walcowate, pociągnięte białą farbą kadłuby ze spiczastymi, słomianymi dachami i drewnianymi osiami obrotowymi prezentują się niezwykle malowniczo. Choć wiatraki dawno przestały pełnić swoją pierwotną funkcję użytkowaną, stały się pomnikiem dawnego rzemiosła i historii wyspy.

Obszar wokół wiatraków to jedno z najchętniej odwiedzanych miejsc na wyspie, szczególnie w godzinach popołudniowych i wieczornych. Ze wzgórza roztacza się panoramiczny widok na rozległą przestrzeń Morza Egejskiego oraz zachodnią część Chory. To właśnie tutaj setki turystów gromadzą się codziennie, aby podziwiać spektakularny zachód słońca, kiedy tarcza słoneczna stopniowo chowa się w wodach morskich, barwiąc niebo i ściany wiatraków na odcienie złota, pomarańczu i głębokiego różu.

Mała Wenecja – romantyczny zakątek nad samym brzegiem morza

Tuż poniżej zespołu wiatraków, rozciąga się jedna z najbardziej malowniczych i romantycznych dzielnic na całej wyspie – Alefkandra, powszechnie nazywana Małą Wenecją. Swoją nazwę zawdzięcza bezpośredniemu sąsiedztwu z morzem oraz architekturze, która nieodparcie przywodzi na myśl słynne włoskie miasto na wodzie.

Dzielnica ta powstała na przełomie XVIII i XIX wieku i była zamieszkiwana głównie przez bogatych kupców morskich, kapitanów statków oraz – jak wieść niesie – zamożnych piratów. Domy w Małej Wenecji zostały wybudowane rzadką metodą bezpośrednio na krawędzi skalistego brzegu, a fale morskie rozbijają się dosłownie o ich fundamenty i dolne ściany. Budynki charakteryzują się wielobarwnymi, drewnianymi balkonami i gankami zawieszonymi nad wodą, które dawniej umożliwiały kapitanom szybsze wyładowywanie towarów bezpośrednio z łodzi do piwnic domowych.

Dziś dawne rezydencje kupieckie zostały przekształcone w klimatyczne bary, kawiarnie, restauracje serwujące wyszukaną kuchnię oraz kameralne hotele butikowe. Spacerowanie wąskim przejściem tuż nad wodą, gdy morska bryza delikatnie roszorowuje twarz, to niezapomniane przeżycie. Mała Wenecja uważana jest za najbardziej romantyczne miejsce na Mykonos. Siedzenie przy stoliku w jednym z tutejszych lokali, z kieliszkiem lokalnego wina lub autorskim koktajlem w dłoni, podczas gdy słońce powoli zapada za horyzont, stanowi punkt obowiązkowy dla każdego, kto odwiedza wyspę.

Kościół Panagia Paraportiani – perła architektury sakralnej

Mykonos słynie z niesamowitej liczby obiektów sakralnych. Szacuje się, że na tej niewielkiej wyspie znajduje się ponad trzysta kaplic, kościołów i klasztorów, z których wiele zostało wzniesionych przez prywatne rodziny jako wotum dziękczynne za opieki nad żeglarzami w czasie sztormów. Jednak wśród nich wszystkich wyróżnia się obiekt całkowicie unikatowy – Kościół Panagia Paraportiani.

Zlokalizowana w najstarszej części Chory, zwanej Kastro, świątynia ta jest jednym z najbardziej fotografowanych i cenionych obiektów architektury sakralnej na świecie. Jej nazwa dosłownie oznacza „NMP przy Małej Bramie”, co nawiązuje do faktu, że budowla znajdowała się tuż obok bocznej bramy dawnego, średniowiecznego zamku weneckiego.

Niezwykłość Panagia Paraportiani polega na jej niespotykanej konstrukcji. Nie jest to pojedynczy budynek, lecz niezwykła fuzja aż pięciu osobnych kościołów wznoszonych sukcesywnie na przestrzeni wieków, od XV do XVII wieku. Cztery kościoły tworzą podstawę budowli (są to świątynie poświęcone św. Sozonowi, św. Anargyroi, św. Stefanowi oraz św. Mikołajowi), natomiast piąty kościół, dedicated Matce Boskiej, został wybudowany na ich szczycie, tworząc kopułę całej kompozycji.

Z upływem lat, kolejne warstwy tynku i białe wapno nakładane na mury zatarły ostre krawędzie budowli, nadając jej organiczny, wręcz rzeźbiarski kształt. Świątynia wygląda jak stworzona ze śniegu lub wyszlifowana przez morski wiatr miękka rzeźba. Brak symetrii, opływowe linie oraz nieskazitelny biały kolor sprawiają, że Panagia Paraportiani prezentuje się zupełnie inaczej w zależności od pory dnia i kąta padania światła słonecznego, stanowiąc absolutne arcydzieło architektury intuicyjnej.

Luksus i styl życia: Kluby plażowe, ekskluzywna turystyka i gastronomia

To, co wyróżnia Mykonos spośród innych greckich wysp, to niewątpliwie niespotykany nigdzie indziej poziom luksusu oraz rozbudowana infrastruktura skierowana do najbardziej wymagających podróżnych z całego świata. Wyspa zdobyła status śródziemnomorskiej stolicy szyku, porównywalnej z takimi miejscami jak Saint-Tropez, Ibiza czy Monte Carlo.

Sercem luksusowego stylu życia na wyspie są jej słynne kluby plażowe (beach cluby). To nie są zwykłe miejsca wypoczynku z leżakami – to wysmakowane koncepty rozrywkowe połączone z restauracjami haute cuisine, luksusowymi strefami spa oraz muzyką graną przez najpopularniejszych światowych DJ-ów. Miejsca takie jak Nammos na plaży Psarou, Scorpios na półwyspie Paraga czy Alemagou na plaży Ftelia wyznaczają współczesne trendy w architekturze wnętrz, modzie i gastronomii.

Każdy z tych klubów oferuje wyjątkowe doświadczenia. Scorpios zaprojektowano w duchu nowoczesnego, pustynnego boho, wykorzystując naturalne materiały, drewno, len i kamień, co idealnie komponuje się z surowym krajobrazem wyspy. Odbywają się tam rytuały zachodu słońca przy dźwiękach muzyki etnicznej i głębokich basów. Z kolei Nammos na plaży Psarou to synonim przepychu – to tutaj przybijają najdroższe jachty świata, a goście mogą delektować się świeżym kawiorem, homarami oraz szampanem najwyższej klasy, odpoczywając na podwójnych łóżkach plażowych.

Scena gastronomiczna Mykonos stoi na niesamowicie wysokim poziomie. Na wyspie swoje restauracje posiadają światowej sławy szefowie kuchni. Tutejsza gastronomia to fascynujące połączenie tradycyjnych smaków greckich i śródziemnomorskich z nowatorskimi technikami kulinarnymi oraz wpływami azjatyckimi. W menu najlepszych restauracji królować będą świeżo złowione ryby, owoce morza, lokalne sery o wyrazistym smaku, takie jak Kopanisti, czy tradycyjne suszone mięso Louza, zinterpretowane w nowoczesny, wyrafinowany sposób.

Luksus na Mykonos to także wyjątkowa baza noclegowa. Wyspa obfituje w pięciogwiazdkowe hotele butikowe oraz prywatne wille zawieszone na klifach, oferujące baseny typu infinity, z których woda wydaje się płynnie połączona z horyzontem morskim, prywatną obsługę kamerdynera oraz nieskazitelny serwis na najwyższym poziomie.

Najpiękniejsze plaże Mykonos – od imprezowych po kameralne

Różnorodność linii brzegowej Mykonos sprawia, że każdy odwiedzający znajdzie tutaj plażę idealnie dopasowaną do własnych upodobań. Wyspa oferuje zarówno tętniące życiem, głośne plaże z klubami, jak i ciche, dziewicze zatoki idealne do spokojnego wypoczynku i kąpieli w krystalicznie czystej wodzie.

Słynne plaże imprezowe i ekskluzywne

Paradise Beach oraz Super Paradise Beach – to bez wątpienia najbardziej kultowe plaże na wyspie, znane na całym świecie. To tutaj narodzło się rozrywkowe oblicze Mykonos. W ciągu dnia można tu wypoczywać na wygodnych leżakach, jednak wraz z upływem godzin popołudniowych muzyka staje się coraz głośniejsza, a zabawa z klubów przenosi się bezpośrednio na złocisty piasek.
Psarou Beach – najbardziej ekskluzywna i osłonięta od wiatru plaża na wyspie. Zatokę Psarou niemal zawsze zdobią luksusowe jachty zakotwiczone na turkusowej wodzie. To miejsce przyciąga osobistości ze świata filmu, mody i sportu.
Paraga Beach – malownicza plaża oferująca połączenie piaszczystego brzegu z ciekawymi formacjami skalnymi. Znajduje się tu kilka świetnych restauracji i klubów, które oferują relaksujący klimat przy świetnej muzyce.

Oazy spokoju i plaże naturalne

Dla osób poszukujących ucieczki od zgiełku i pragnących obcować z surowym pięknem cykladzkiej przyrody, Mykonos przygotowała absolutnie zachwycające, bardziej kameralne zakątki:

Agios Sostis – uważana za jedną z najbardziej naturalnych i urokliwych plaż na północnym wybrzeżu wyspy. Brak tu leżaków, parasoli i głośnej muzyki. Znajdziesz tu szeroki pas złotego piasku, krystalicznie czystą, szmaragdową wodę oraz słynną, małą tawernę Kiki’s umieszczoną na wzgórzu, serwującą wyśmienite dania z grilla bez użycia prądu.
Fokos Beach – dzika, piaszczysto-żwirowa plaża usytuowana w północno-wschodniej części wyspy. Odizolowana od głównych szlaków turystycznych, gwarantuje spokój, prywatność i możliwość podziwiania surowych, skalistych krajobrazów.
Lia Beach – wysunięta najdalej na wschód plaża, oferująca spokój i niesamowicie przejrzystą wodę. To idealne miejsce dla miłośników nurkowania oraz snorkelingu z uwagi na bogate życie podwodne wokół okolicznych skał.
Ornos oraz Agios Ioannis – plaże zlokalizowane na południowym zachodzie, doskonałe dla rodzin z dziećmi ze względu na łagodne zejście do wody, drobny piasek oraz bogatą ofertę tradycyjnych taweirn tuż przy brzegu.

Wioska Ano Mera – tradycyjny duch wyspy

Choć większość uwagi turystów skupia się na Chorze i nadmorskich kurortach, warto udać się w głąb lądu, aby odkryć zupełnie inne, tradycyjne oblicze wyspy. Miejscem, które pozwala poczuć ducha dawnej Mykonos, jest wioska Ano Mera.

Ano Mera to druga co do wielkości osada na wyspie, usytuowana w jej centralnej części. W przeciwieństwie do gwarnych uliczek stolicy, panuje tu spokojna, autentyczna atmosfera. Życie wioski koncentruje się wokół obszernego, centralnego placu, przy którym usytuowane są tradycyjne greckie kawiarnie (kafenia) oraz rodzinne tawerny serwujące lokalne przysmaki.

Najważniejszym zabytkiem i sercem wioski jest Klasztor Panagia Tourliani, ufundowany w XVI wieku przez mnichów z wyspy Paros. Klasztor wyróżnia się zachwycającą, misternie rzeźbioną dzwonnicą z marmuru oraz bogato zdobionym wnętrzem. W środku podziwiać można wspaniały, drewniany ikonostas wykonany przez florenckich artystów w XVIII wieku, ozdobiony złotem oraz pięknymi ikonami. W niewielkim muzeum klasztornym zgromadzono cenne szaty liturgiczne, drewniane rzeźby oraz zabytkowe dzwony.

Wizytę w Ano Mera warto połączyć z obiadem w jednej z lokalnych taweirn na placu. To świetna okazja do spróbowania tradycyjnych potraw kuchni cykladzkiej, takich jak pieczona jagnięcina, świeże sałatki z serem mizithra czy domowe wypieki, przygotowywanych według receptur przekazywanych z pokolenia na pokolenie.

Wycieczka na Delos – świętą wyspę starożytności

Będąc na Mykonos, nie sposób pominąć absolutnie wyjątkowej atrakcji znajdującej się zaledwie krótki rejs łodzią od portu w Chorze. Chodzi o sąsiednią wyspę Delos (Dilos), która w starożytności była jednym z najważniejszych i najbardziej świętych miejsc całego świata greckiego.

Według mitów to właśnie na małej, bezdrzewnej wyspie Delos bogini Leto powiła bliźniacze bóstwa – Apollina, boga słońca, muzyki i poezji, oraz Artemis, boginię łowów i księżyca. Z tego powodu Delos stała się centrum kultu religijnego, do którego pielgrzymowały ludy z całego basenu Morza Śródziemnego. W okresie hellenistycznym i rzymskim wyspa przekształciła się ponadto w potężne, niezwykle bogate centrum handlowe i portowe.

Dziś cała wyspa Delos stanowi bezcenne stanowisko archeologiczne wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO. Nie jest ona zamieszkana przez stałych mieszkańców, a wstęp na jej teren możliwy jest wyłącznie w celach turystycznych i naukowych.

Podczas spaceru po starożytnych ruinach zobaczyć można niewiarygodne świadectwa dawnej potęgi:

Słynny Taras Lwów – rząd monumentalnych rzeźb lwów wykuta z marmuru naksyjskiego w VII wieku p.n.e., mających strzec świętego okręgu Apollina.
Teatr Starożytny – obiekt mogący pomieścić dawniej ponad pięć tysięcy widzów, z którego roztacza się zachwycający widok na okoliczne wyspy.
Dom Dionizosa i Dom Delfinów – dawne luksusowe rezydencje prywatne, w których do dziś zachowały się niesamowite, kolorowe mozaiki podłogowe o niezwykłym kunszcie wykonania.
Świątynie Apollina i Święte Jezioro – centralne punkty dawnego kultu religijnego.

Wycieczka na Delos to fascynująca podróż w czasie i doskonały kontrapunkt dla nowoczesnego, rozrywkowego charakteru Mykonos. Pozwala poczuć mistyczną atmosferę starożytnej Grecji w otoczeniu błękitnych wód Morza Egejskiego.

Zachody słońca na Mykonos – gdzie szukać najlepszych punktów widokowych?

Zachody słońca na Mykonos mają w sobie coś absolutnie magicznego. Gra świateł, czyste niebo oraz morski horyzont sprawiają, że każdy wieczór staje się spektaklem natury, który przyciąga uwagę wszystkich przebywających na wyspie.

Oto zestawienie najlepszych miejsc, z których można podziwiać ten zachwycający spektakl:

Wzgórze Wiatraków w Kato Mili – najbardziej klasyczny i kultowy punkt widokowy. Słońce chowające się za morską linię na tle historycznych sylwetek wiatraków to widok, który zostaje w pamięci na całe życie.
Kawiarnie i bary w Małej Wenecji – podziwianie zachodu słońca przy stoliku tuż nad poziomem wody, gdy fale delikatnie rozbijają się o brzeg, to kwintesencja romantyzmu.
Latarnia Morska Armenistis (Fanari) – zlokalizowana na północno-zachodnim krańcu wyspy, wybudowana w 1891 roku. Z tego wysokiego, skalistego cypla roztacza się panoramiczny widok na morze oraz sąsiednią wyspę Tinos. To miejsce znacznie cichsze i mniej oblegane niż punkty w Chorze.
Bar/Restauracja Scorpios na plaży Paraga – miejsce słynące z rytuałów zachodu słońca. Muzyka na żywo, melodia instrumentów etnicznych oraz niezwykła oprawa sprawiają, że pożegnanie dnia staje się tutaj niezapomnianym przeżyciem kulturowym.
Wzgórze z Kościołem Boni (Wiatrak Boni) – punkt widokowy położony wyżej nad Chorą. Oferuje wspaniałą perspektywę na całe miasto, port oraz rozciągające się poniżej morze.

Praktyczny poradnik: Jak zaplanować idealne wakacje na Mykonos?

Planowanie wyjazdu na Mykonos wymaga przemyślenia kilku kluczowych kwestii, aby wyjazd spełnił wszelkie oczekiwania i przebiegł bezstresowo.

Kiedy najlepiej odwiedzić wyspę?

Sezon turystyczny na Mykonos trwa od maja do października, jednak charakteryzuje się dużą zmiennością w zależności od miesiąca:

Lipiec i Sierpień – szczyt sezonu turystycznego. Pogoda jest gwarantowana, wyspa tętni życiem na najwyższych obrotach, otwarte są wszystkie kluby i restauracje. Jest to jednak okres najbardziej zatłoczony oraz zdecydowanie najdroższy.
Maj, Czerwiec oraz Wrzesień i Październik – zdaniem wielu to idealny czas na wizytę. Pogoda jest bardzo słoneczna i ciepła, morze nagrzane, a na wyspie panuje znacznie większy spokój. Ceny noclegów i usług są również zauważalnie niższe niż w ścisłym szczycie.

Poruszanie się po wyspie

Mykonos to niewielka wyspa, ale jej ukształtowanie terenu bywa wymagające. Do wyboru jest kilka opcji transportu:

Wynajem skutera lub quada – niezwykle popularny środek transportu na wyspie. Pozwala na łatwe poruszanie się po wąskich drogach i bezproblemowe znalezienie miejsca do parkowania przy plażach i w centrum.
Wynajem samochodu – wygodne rozwiązanie, zwłaszcza dla rodzin lub grup przyjaciół. Warto pamiętać, że wjeżdżanie do ścisłego centrum Chory jest zabronione, a auta należy zostawiać na dużych parkingach obrzeżnych.
Komunikacja miejska (autobusy KTEL) – wyspa posiada dobrze rozbudowaną sieć połączeń autobusowych łączących Chorę z większością popularnych plaż i miejscowości.
Taksówki morskie (water taxis) – wspaniały sposób na podróżowanie pomiędzy południowymi plażami wyspy z perspektywy morza.

Podsumowanie

Mykonos to wyspa pełna kontrastów, która w niesamowity sposób łączy tradycyjny urok cykladzkiego dziedzictwa z nowoczesnym luksusem i światowym rozmachem. To miejsce, gdzie śnieżnobiała architektura i zabytkowe wiatraki sąsiadują z najbardziej ekskluzywnymi restauracjami i klubami plażowymi na świecie.

Niezależnie od tego, czy szukasz szalonej zabawy do białego rana, pragniesz odpocząć na bezludnej plaży z krystaliczną wodą, masz ochotę zgubić się w romantycznych uliczkach Chory, czy chcesz dotknąć wielkiej historii na sąsiedniej wyspie Delos – Mykonos dostarczy Ci wrażeń, których nie sposób pomylić z żadnym innym miejscem na ziemi. To wyspa, która urzeka, zachwyca i do której chce się wracać bez końca.